Παίξε, παιδί μου, παίξε!

Time to read
less than
1 minute
Read so far

Παίξε, παιδί μου, παίξε!

Νοέμβριος 30, 2017 - 09:18

Καθώς το υπουργείο και το καρτούν που το διαφεντεύει έχουν λύσει όλα τα προβλήματα της σχολικής ζωής, είπαν να φτιάξουν και ένα πρόγραμμα ανάλαφρο.

Διότι το να αφήνουν οι μαθητές την τσάντα στο σχολείο μία ή και δύο Παρασκευές τον μήνα, με σκοπό να έχουν περισσότερο χρόνο το Σαββατοκύριακο, είναι μια τομή στα εκπαιδευτικά πράγματα, είναι μια επανάσταση κόντρα στον συντηρητισμό που διέπει από αρχαιοτάτων χρόνων την Παιδεία μας, είναι ο εκσυγχρονισμός ο ίδιος!

Είναι η μεταρρύθμιση που χρειάζεται το σχολείο -μαζί με μια πατέντα για τυρόπιτες χωρίς φύλλο κρούστας που να λερώνει λιγότερο τις σχολικές αίθουσες.

Την ώρα, λοιπόν, που τα περισσότερα παιδιά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το ρήμα από το ουσιαστικό, το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να γενικεύσει σε όλα τα δημοτικά σχολεία της χώρας το πρόγραμμα «Τσάντα στο σχολείο» που δίνει τη δυνατότητα οι μαθητές να αφήνουν την τσάντα τους στο σχολείο μία Παρασκευή τον μήνα.

Έτσι, τα παιδιά για ένα ή και δύο Σαββατοκύριακα δεν θα έχουν εργασίες και διάβασμα, ώστε να έχουν περισσότερο χρόνο για παιχνίδι.

Και κάπου εδώ το καρτούν-υπουργός οραματίζεται παιδάκια από άκρου εις άκρον της χώρας να αφήνουν τις τσάντες κάτω από τα θρανία και να τρέχουν στα πολλά πράσινα πάρκα και στις ασφαλείς παιδικές χαρές που όλες οι κυβερνήσεις φρόντισαν να έχουμε. Ο υπουργός βλέπει νοερά τους μαθητές να απολαμβάνουν δραστηριότητες και χαρωπά πικ-νικ με τους γονείς τους που ευτυχισμένοι με λαμπερή οδοντοστοιχία μασουλούν σάντουιτς.

Ουάου.

Στη σκληρή πραγματικότητα, οι γονείς ψοφάνε στη δουλειά τα Σαββατοκύριακα για να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους τη δυνατότητα να κάνουν τα φροντιστήριά τους ώστε να μάθουν σωστά μια ξένη γλώσσα.

Επειδή, όμως, κάποιος διορισμένος σύμβουλος πέταξε μια ιδέα εκεί χάμω που την είχε δει και σε ένα πληρωμένο από το υπουργείο εκπαιδευτικό ταξιδάκι σε κάποια χώρα όπου όντως τα παιδιά δεν έχουν αργία τις 150 από τις 365 μέρες του χρόνου όπως εμείς και συμβολικά αφήνουν την τσαντούλα στο σχολείο, πρέπει κι εμείς να κάνουμε το ίδιο!

Χωρίς το πρόγραμμα, άραγε, δεν μπορούν οι εκπαιδευτικοί και το υπουργείο να εργαστούν στην κατεύθυνση «λιγότερες εργασίες - περισσότερος χρόνος»; Δεν θα ήταν πιο χρήσιμο, λέω εγώ τώρα, να ελαφρύνει η σχολική τσάντα από το να «αναπαύεται» για το Σαββατοκύριακο στην τάξη;

Και επίσης: Από πότε χρειάζεται στη χώρα μας να πείσουμε τα παιδιά να παίξουν; Έχουν βαλθεί όλα να γίνουν Άνγκελες και Σόιμπλε και δεν παίρνουν τα μάτια τους από το βιβλίο;..

Η ουσία είναι ότι επειδή πραγματικές τομές δεν είναι δυνατόν να γίνουν, επειδή δεν υπάρχει ούτε η βούληση ούτε το υλικό, όχι μόνο το Παιδείας αλλά και όλα τα υπουργεία φτιάχνουν άχρηστα προγράμματα-γαρνιτούρα για να καλύψουν την ανημποριά τους.

Αλλά είπαμε: Είδε ο σύμβουλος εις τα εξωτερικά το πρόγραμμα και είπε «ώρα να δείξουμε ότι αξίζουμε τα λεφτά μας»... Όλο και κάποια ποσά θα δαπανήθηκαν για να «τρέξει» ένα πρόγραμμα που είναι άχρηστο. Ποσά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικά.

(Στη χώρα μας, παρεμπιπτόντως, αν ο γονιός πιάνει δουλειά στις 08:00, δεν μπορεί να αφήσει το παιδί του στο Νηπιαγωγείο στις 07:30 και πρέπει να υποχρεώνεται δεξιά και αριστερά και να αγωνιά κάθε πρωί, ε;)

Μήπως να άφηνε ο Γαβρόγλου την τσάντα του στο υπουργικό του γραφείο την Παρασκευή και για πάντα;..

Γαλανιάδη Εύα

Tags: